Polskie finanse

Może się komuś wydawać, że rzeczywistość jest prosta. W jakim celu mamy się zastanawiać nad czymkolwiek? Białe przecież jest białe, a czarne pozostanie czarne. Problem w tym, że nie zawsze to co uznamy za czyste jest rzeczywiście tak nieskazitelne i dobre. Czasem niektóre fakty są przeinaczane, prawda naciągana. Dociera do nas w jakiejś formie przekazu, która ma na celu wzbudzenie w naszej osobie odpowiedniej reakcji. Na czym polega nasze życie? To proste, rodzimy się po to by móc po osiągnięciu dojrzałości pracować na innych. Wartości, które są nam wpajane nam od dziecka, wzorce oraz nasze obserwacje prowadzą do tego byśmy myśleli w sposób bardzo przyziemny. Kiedyś jeden z wykonawców śpiewał „Zbych był z tych co się boją myśleć” Już od dziecka nasze skrzydła są przycinane. Częściej jesteśmy ganieni, niż otrzymujemy pochwały. Nie czujemy swojej wartości. Wychowywani, by pomnażać innych finanse…

W naszym systemie

Szkoły wymagają od nas uczenia się suchych faktów, które tak naprawdę niczemu nie służą. Wiele informacji jest nam zupełnie zbędna, teorie które mogą być obalone w krótkiej chwili wymaga się by znano na pamięć. Kto decyduje o tym co ma znaleźć się w programie nauczania, który praktycznie nie uczy? Oczywiście jest to nasza władza, ludzie których rzekomo sami wybieramy na wyborach. Jednak jak możemy nazwać demokracją ustrój, w którym nie mamy praktycznie wyboru. Kandydaci, którzy w późniejszym czasie sprawują urzędy są nam podstawiani. Możemy zadecydować tylko, którego z nich wolimy, który nam bardziej odpowiada. Czy jednak po zakończeniu wyborów coś się zmieni? Prawdopodobnie nie, ale czy chodzi o to by w Polsce coś uległo zmianie na lepsze? Komu na tym zależy? Jak to wszystko wygląda? Dla kogo musimy pracować? Kogo źródłem utrzymania jesteśmy? Nasz świat i jego funkcjonowanie można porównać do łańcucha pokarmowego, który zamyka się tworząc koło, z czystym sumieniem możemy nazwać je błędnym… U podstaw jesteśmy my, ja czyli przysłowiowy Jan Kowalski, który otrzymuje pieniądze z pracy fizycznej. Znaczna część z tego, co zarobię, dzięki sile moich mięśni, musi zostać oddana na rzecz państwa. Teoretycznie mówi się tu o odkładaniu na moją emeryturę, o godnej starości, jednak to przecież jakaś fikcja, w momencie gdy wiek emerytalny jest wciąż wydłużany. Kto z nas dożyje 75 roku życia, kiedy mimo rozwoju medycyny, ludzie stają się coraz mniej aktywni. Kto zniesie te wszystkie modyfikacje żywności, ulepszacze itp.? Być może gdy zacznie się dodawać formalinę do jedzenia, będziemy żyli dłużej. Jest to oczywiście sarkazm z mojej strony. Na co tak naprawdę idą nasze pieniądze? To prawda, że starzy ludzie muszą się z czegoś utrzymywać a emerytury muszą być wypłacane, niewątpliwie również działają u nas różne instytucje potrzebujące wsparcia finansowego państwa (szkoły, policja, wojsko, szpitale). Inne kraje również jakoś funkcjonują, jednak z tego co mi wiadomo, to nasz polski ZUS jest jednym z najdroższych. By sobie to uświadomić wystarczy porównać składki w naszym kraju i w Wielkiej Brytanii. Różnica jest znacząca, dlatego wielu przedsiębiorczych ludzi zmienia swój ZUS na angielski.

Gdzie lokuje się nasze pieniądze?

Mimo tego, że podatki są odprowadzane, nasze państwo zapożycza się w zagranicznych bankach, wytwarzając coraz to większy dług publiczny. A więc dług przypadający na każdego z obywateli zamieszkujących dany kraj. Aby tego było mało rząd uległy bankom nie jest jedynym źródłem pozyskiwania pieniędzy przez te bogate instytucje finansowe. Kolejnym źródłem dochodu, jesteśmy my sami, zwykli ludzie, którzy zaciągają kredyty. Właśnie w ten sposób bank uzyskuje dochody z wszelkich możliwych źródeł, nie produkując nic, zarabia najwięcej. Godzimy się na to wszystko, przechodzimy obok całej sytuacji z obojętnością. Czy tego rodzaju bierne postępowanie nie doprowadziło Grecji do problemów finansowych? Czy narastający problem związany z finansami i słabym funkcjonowaniem gospodarki ominie nasz kraj? Czy uda nam się i tym razem odnotować wzrost PKB?